การประยุกต์ใช้งานฐานข้อมูล

การประยุกต์ใช้งานฐานข้อมูล ฐานข้อมูลและองค์ความรู้จากผลการพัฒนาฐานข้อมูลวัฏจักรชีวิตของประเทศไทย ตลอดระยะเวลาการดำเนินงานที่ผ่านมาถูกนำไปประยุกต์ใช้งานอย่างแพร่หลายในด้านการประเมินผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม โดยเฉพาะอย่างยิ่งการประเมินผลกระทบด้านภาวะโลกร้อน

สถานะการจัดทำฐานข้อมูล

ตัวอย่างของฐานข้อมูลที่จัดทำ อาทิ ไฟฟ้า การขนส่ง เชื้อเพลิงที่ใช้ในภาคการผลิตและภาคการขนส่ง ปศุสัตว์ อาหารสัตว์ ผัก-ผลไม้ และสิ่งทอ เป็นต้น ทั้งนี้ ฐานข้อมูลเหล่านี้มีความสำคัญและจำเป็นอย่างยิ่งสำหรับทั้งอุตสาหกรรมต้นน้ำ กลางน้ำ และปลายน้ำ

ความเป็นมาของการพัฒนาและการจัดทำฐานข้อมูลวัฏจักรชีวิตของไทย

ความเป็นมาของการพัฒนาและการจัดทำฐานข้อมูลวัฏจักรชีวิตของไทย การจัดทำบัญชีรายการวัฏจักรชีวิต (Life Cycle Inventory; LCI) ของผลิตภัณฑ์หรือการบริการ ซึ่งเป็นข้อมูลพื้นฐานสำคัญที่ช่วยสนับสนุนงานด้านสิ่งแวดล้อมและการค้าของประเทศ

การสื่อสารข้อมูลด้านความยั่งยืนสู่ผู้บริโภค

การสื่อสารข้อมูลด้านความยั่งยืนสู่ผู้บริโภค​ การสื่อสารข้อมูลด้านความยั่งยืนสู่ผู้บริโภคนั้น (Customer Information) เป็นส่วนที่มีความสำคัญ ที่ทำให้ผู้บริโภคทราบถึงข้อมูลสมรรถนะด้านความยั่งยืน (ทั้งด้านสิ่งแวดล้อม เศรษฐกิจ และสังคม) ของผลิตภัณฑ์หรือบริการนั้นๆ ว่าเป็นอย่างไร โดยเฉพาะข้อมูลด้านสิ่งแวดล้อม ซึ่งในอดีตอาจเป็นข้อมูลด้านที่ผู้บริโภคให้ความสำคัญน้อยกว่าด้านเศรษฐกิจ แต่ในปัจจุบันผู้บริโภคเริ่มหันมาใส่ใจและตระหนักด้านนี้มากขึ้น ดังนั้นการสื่อสารข้อมูลด้านสิ่งแวดล้อมที่ดี มีความน่าเชื่อถือในเชิงวิทยาศาสตร์ เข้าใจง่าย จึงเป็นส่วนที่สำคัญในการเพิ่มแรงกระตุ้นและจิตสำนึกรักษ์โลกให้แก่ผู้บริโภคหรือผู้ใช้ข้อมูล และยังอาจเป็นการเพิ่มแรงผลักดันหรืออำนาจในการต่อรองไปสู่การกำหนดนโยบาย รวมถึงเพิ่มโอกาสในการสร้างความร่วมมือระหว่างผู้ที่มีส่วนได้ส่วนเสียที่เกี่ยวข้องตลอดห่วงโซ่การบริโภคอีกด้วย UN Environment ได้ระบุ โปรแกรมการสื่อสารข้อมูลสู่ผู้บริโภค (Consumer Information Programme for Sustainable Consumption and Production, CI-SCP) ไว้เป็น 1 ใน 6 โปรแกรม ภายใต้ กรอบการดำเนินงานระยะ 10 ปี เพื่อการผลิตและบริโภคที่ยั่งยืน (10YFP) ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อสนับสนุนการให้ข้อมูลความยั่งยืนที่มีคุณภาพสำหรับสินค้าและบริการ รวมถึงการระบุและการดำเนินการตามกลยุทธ์อย่างมีประสิทธิภาพ เพื่อกระตุ้นและส่งเสริมผู้บริโภคในการบริโภคอย่างยั่งยืน ซึ่งจะส่งผลให้เกิดแรงผลักดันและยกระดับนโยบายและการมีส่วนร่วมและสร้างโอกาสในการทำงานร่วมกันระหว่างทุกภาคส่วนและผู้มีส่วนได้เสีย ที่มา: https://www.oneplanetnetwork.org/consumer-information-scp/ เครื่องมือในการสื่อสารกับผู้บริโภค  การสื่อสารข้อมูลสู่ผู้บริโภคนั้น สามารถสื่อสารได้หลายทาง อาทิ ฉลากสิ่งแวดล้อม … Read more

การท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน

การท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน​ ประเทศไทยขับเคลื่อนเศรษฐกิจจากการท่องเที่ยวด้วยความหลากหลายของวัฒนธรรม และทรัพยากรธรรมชาติอย่างต่อเนื่องมาหลายทศวรรษ จนถึง พ.ศ. 2562 ช่วงก่อนวิกฤตการณ์โควิด 19 มีผู้เยี่ยมเยือนกว่า 40 ล้านคนจากทั่วทุกมุมโลกมายังประเทศไทย นับเป็นจุดสูงสุดของประวัติศาสตร์ด้านการท่องเที่ยวที่สร้างความมั่งคั่งและผาสุกแก่ทุกภาคส่วนที่เกี่ยวข้อง ในขณะที่การท่องเที่ยวเติบโตถึงขีดสุด ปัญหาที่ฝังรากลึกมานานถูกเปิดเผยพร้อมกับความเสื่อมโทรมของธรรมชาติที่เห็นเด่นชัดมากขึ้น เช่น การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ การกัดเซาะชายฝั่ง ขยะพลาสติก ฝุ่นละอองที่มีขนาดเล็กกว่า 2.5 ไมครอน (Particulate Matter หรือ PM 2.5) ความสะอาดของแหล่งน้ำสาธารณะ การเสื่อมของความหลากหลายทางชีวภาพ ซึ่งนำไปสู่การสูญเสียคุณค่าด้านการท่องเที่ยว ดังนั้นการมุ่งสู่การท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนคือทางรอดของสังคมไทย ความหมายของการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน คือความต้องการสร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจอย่างต่อเนื่องพร้อมกับหาแนวทางการอยู่ร่วมกันของการท่องเที่ยวกับท้องถิ่น ในขณะที่ดูแลรักษาทรัพยากรธรรมชาติให้บริสุทธิ์ ในการทำงานระดับสากล องค์การสหประชาชาติให้ความสำคัญเป็นอย่างยิ่งกับการท่องเที่ยวรวมถึงการบริหารจัดการอย่างเป็นระบบ และมีงานวิชาการที่เกี่ยวข้องมากมายสนับสนุนเรื่องดังกล่าว การส่งเสริมการผลิตและบริโภคที่ยั่งยืนถือเป็นหนึ่งในหัวใจสำคัญของการดำเนินการในมิติสากล โดยมีเป้าหมายที่จะสร้างมูลค่าควบคู่ไปกับการเคารพการใช้ทรัพยากรท้องถิ่น ปัจจุบันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีมีส่วนสำคัญในการป้องกันและแก้ปัญหาที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยว ทั้งศาสตร์ที่เข้าถึงปัญหาโดยตรง และการใช้ข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ (Scientific based) ที่มีการประยุกต์ใช้ในการขับเคลื่อนนโยบายของภาครัฐและเอกชน และมีอิทธิพลมากขึ้นกว่าในอดีต โดยมีเรื่องที่น่าสนใจ เช่น            –   การจัดทำบัญชีประชาชาติด้านการท่องเที่ยวที่รวมต้นทุนด้านสิ่งแวดล้อม (Tourism … Read more

ดัชนีผลการดำเนินงานด้านสิ่งแวดล้อม (EPI)

ปัจจุบันการตื่นตัวเรื่องการแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อมเป็นเรื่องที่ได้รับความสนใจในระดับโลก โดยมีการนำข้อมูลที่เกี่ยวข้องมาประกอบกับการพิจารณาการกำหนดนโยบายด้านสิ่งแวดล้อม จากการที่สหประชาชาติ

การจัดซื้อจัดจ้างของภาครัฐอย่างยั่งยืน

การจัดซื้อจัดจ้างของภาครัฐอย่างยั่งยืน​ การจัดซื้อจัดจ้างของภาครัฐอย่างยั่งยืน เป็นหนึ่งในหัวข้อสำคัญของการดำเนินงานเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน โดยมีการกำหนดไว้ในเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน เป้าประสงค์ที่ 12.7 (ส่งเสริมแนวปฏิบัติด้านการจัดซื้อจัดจ้างของภาครัฐที่ยั่งยืน ตามนโยบายและการให้ลำดับความสำคัญของประเทศ) เนื่องด้วยภาครัฐเป็นหน่วยงานที่มีกำลังการจัดซื้อที่มีมูลค่าสูงคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 12 ของผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ในกลุ่มประเทศ OECD และร้อยละ 30 ของ GDP ในประเทศกำลังพัฒนาหลายแห่ง [1] การใช้ประโยชน์จากกำลังซื้อของภาครัฐนี้สามารถส่งเสริมให้บรรลุการผลิตและการบริโภคที่ยั่งยืน (SDG 12) ได้อย่างเป็นรูปธรรม โดยการจัดทำกลยุทธ์และแนวปฏิบัติด้านนโยบายการจัดซื้อจัดจ้างที่ยั่งยืนอย่างชัดเจน รวมถึงจำเป็นต้องมีมาตรฐาน กฎระเบียบ และเครื่องมือ ที่มีประสิทธิภาพและสอดคล้องกับการดำเนินงานของทั้งภาครัฐ และภาคผู้ผลิตและภาคบริการด้วย โปรแกรม SPP เป็นความร่วมมือในการขับเคลื่อนระหว่างหน่วยงานพันธมิตร ได้แก่ ICLEI: รัฐบาลท้องถิ่นเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน เป็นเครือข่ายระดับโลกของรัฐบาลท้องถิ่นและภูมิภาคกว่า 1,750 แห่ง ที่มุ่งมั่นในการพัฒนาเมืองอย่างยั่งยืน ศูนย์พัฒนาสิ่งแวดล้อม กระทรวงนิเวศวิทยาและสิ่งแวดล้อมแห่งประเทศจีน กระทรวงโครงสร้างพื้นฐานและการจัดการน้ำแห่งประเทศเนเธอร์แลนด์ และ โครงการสิ่งแวดล้อมแห่งสหประชาชาติ นอกจากนี้ ยังมีคณะกรรมการที่ปรึกษาผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย (A Multi-stakeholder Advisory Committee; MAC)ซึ่งประกอบด้วย หน่วยงานภาครัฐ องค์กรพัฒนาเอกชนธุรกิจภาคเอกชน องค์กรระหว่างรัฐบาล … Read more

เป้าประสงค์ที่ 12.c

เป้าประสงค์ที่ 12.c: ทำให้การอุดหนุนเชื้อเพลิงฟอสซิลที่ไร้ประสิทธิภาพและนำไปสู่การบริโภคที่สิ้นเปลืองมีความสมเหตุสมผล โดยจำกัดการบิดเบือนทางการตลาดโดยให้สอดคล้องสภาวะแวดล้อมของประเทศ รวมถึงการปรับโครงสร้างภาษีและเลิกการอุดหนุนที่เป็นภัยเหล่านั้นในที่ที่ยังมีการใช้อยู่ เพื่อให้สะท้อนผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม โดยคำนึงอย่างเต็มที่ถึงความจำเป็นและเงื่อนไขที่เจาะจงของประเทศกำลังพัฒนาและลดผลกระทบทางลบที่อาจเกิดขึ้นที่จะมีต่อการพัฒนาของประเทศเหล่านั้นในลักษณะที่เป็นการคุ้มครองคนจนและชุมชนที่ได้รับผลกระทบ ตัวชี้วัดที่ 12.c.1: จำนวนเงินอุดหนุนเชื้อเพลิงฟอสซิลต่อหน่วย GDP (การผลิตและการบริโภค) Tier Classification:                          Tier I (by IAEG-SDG Members) As of 17 April 2020หน่วยงานที่รับผิดชอบ:                       กระทรวงพลังงานสถานะข้อมูลของประเทศไทย:            มีข้อมูลปีที่รายงาน:      … Read more

เป้าประสงค์ที่ 12.b

เป้าประสงค์ที่ 12.b: พัฒนาและดำเนินการใช้เครื่องมือเพื่อจะติดตามตรวจสอบผลกระทบของการพัฒนาที่ยั่งยืนสำหรับการท่องเที่ยวที่ยั่งยืนที่สร้างงานและส่งเสริมวัฒนธรรมและผลิตภัณฑ์ท้องถิ่น ตัวชี้วัดที่ 12.b.1: การใช้เครื่องมือทางด้านสถิติมาตรฐานในการติดตามสภาพเศรษฐกิจและสิ่งแวดล้อมของการท่องเที่ยวที่ยั่งยืน Tier Classification:                            Pending data availability review[1]  (by IAEG-SDG Members) As of 17 April 2020หน่วยงานที่รับผิดชอบ:                         สำนักงานปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาสถานะข้อมูลของประเทศไทย:              ไม่แน่ชัดปีที่รายงาน:          … Read more

เป้าประสงค์ที่ 12.a

เป้าประสงค์ที่ 12.a: สนับสนุนประเทศกำลังพัฒนาในการเสริมความแข็งแกร่งของขีดความสามารถด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีที่จะขับเคลื่อนไปสู่รูปแบบการผลิตและการบริโภคที่ยั่งยืนยิ่งขึ้น ตัวชี้วัดที่ 12.a.1: •จำนวนนับของการสนับสนุนการวิจัยและพัฒนาเพื่อการผลิตและการบริโภคที่ยั่งยืน และเทคโนโลยีที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมให้กับประเทศที่กำลังพัฒนา (เดิม) •กำลังผลิตที่ติดตั้งพลังงานทดแทนหมุนเวียนในประเทศกำลังพัฒนา  (watt per capita)  (ใหม่)(ปรับปรุงเมื่อ 17 เมษายน 2563 และ ยังอยู่ในระหว่างการพิจารณาความเหมาะสม)  Tier Classification:                             Tier IIIหน่วยงานที่รับผิดชอบ:                          ไม่แน่ชัดสถานะข้อมูลของประเทศไทย:               มีความพร้อมของข้อมูลแต่ยังไม่มีความชัดเจนเรื่องตัวชี้วัด … Read more